Bas van Waard - Over_bas

Over Bas

Biografie
Discografie
Cd's
Reisverslagen
Red de tijger!
Links
Contact
    

(Voor het laatst bijgewerkt op 15 oktober 2018.)

Ik heb nooit opgeschreven welke prijzen ik met mijn muziek of betrokkenheid bij een bepaald projekt gewonnen heb.  Hier zijn ze, tot op heden. Vergeef me, want ik weet niet meer wanneer ik ze won of we ze wonnen:

-  Met Gajes de eerste prijs op een groot festival in Duitsland met 'Alice in Wonderland' - met mijn muziek.

-  De eerste prijs voor beste documentaire op het Nederlands Filmfestival met 'Bloody Sundays & Strawberry Pies' van Coco Schreiber met een substantiële bijdrage van mij op 'Madonna'. De muziek was van Marc Lizier. John Malkowich deed de voiceover. Oh wat was ik trots.

-  De documentaire 'Akkers van Margraten' van Albert en Eugenie won diverse prijzen en werd op TV vertoond. Ik schreef de muziek voor cello en voerde hem ook zelf uit.

- Met Gert won ik een prijs voor beste scenario-idee tijdens een cursus scenario schrijven. 'Madonna' was redelijk daarbij aanwezig maar helaas is de film er niet gekomen: Gert en ik kunnen uiteindelijk moeilijk of niet samenwerken.

Ik ben ooit in Frankrijk overvallen door twee jongens met pistolen. Ik heb mijn leven geriskeerd door twee dagen de kolkende rivier de Ardèche te bevaren. Ik heb parachute gesprongen en een psychopathische buurman overleefd, alsmede het geweld van tien boven mij wonende marokkanen, (maar ik heb ook een hele lieve en mooie marokkaanse vriendin gehad, Sumya ...) een agressieve zeeman, een europees zwaargewicht boksen, een getraumatiseerde Spaanstalige familie en een serie hysterische alleenstaande vrouwen ... Ik ben hard door een lawinesteen geraakt aan de voet van de Anapurna in de Himalaya en ben met mijn auto nog harder tegen een boom gereden in Schagen. Ik heb een pittige hoogtevrees en wist Six Flags te doorstaan. Ik heb in Friesland gewoond, eenzaam in een vissershuis aan zee. En ik ben nog steeds hier ... Ik heb on-mo-ge-lij-ke vriendinnen gehad en ben zelf ook een klootzak geweest. Ik hield van beeldhouwen en paardrijden. Shostakowitsj is mijn favoriete componist, maar ik raak steeds verder in de war van Beethoven. Mijn eigen gezondheid is een groot item geworden. Ik denk vaak dat ik de bokstraining weer zou moeten oppakken. Mijn fantasie is nog steeds grenzeloos en mede daarom heb ik een schildersezel gekocht en teken er op los. Ik speel en studeer meer cello dan ooit en heb net Bach's 5e suite en Brahms 1e sonate overwonnen. Het componeren voor film en documentaire is op mijn pad gekomen. Het werken en muziek maken met kinderen is en blijft een grandioze ervaring. Vandaar nu het musicalbedrijf De Dansende Tijger. Dat werkt.

Een 'Zeer Exclusieve Reis', van april tot juli 2012 heeft wel destructie achter gelaten maar ook  veel wijsheid opgeleverd. Vooralsnog praat, schrijf,  teken én schilder ik er veel over.  De cello krijgt liefdevol motoronderhoud. En het werk begint weer.

In januari 2013 kreeg ik een zware hartaanval en een maand later overleed mijn broer, Matthijs. En dus begon de opbouw opnieuw. Ik werk weer, vanaf oktober. En schrijf aan 'van Tijgers en Monsterkasten' en een nieuwe kindermusical. Plannen en ideeën genoeg. Nu nog de kracht en de energie. En de Liefde en Rust.

In september 2014 lijkt het er op dat ik back to business and on track geraak: Het musicalbedrijfje loopt weer en ik zet me weer aan het componeren van iets héél spannends. Uitvoering in juni 2015.

(Augustus 15:)

Over wat ik allemaal doe & niet doe kun je lezen bij 'NIEUWS & VERWACHT'. Wat mij fascineert is het werken met kinderen in de kunst-educatieve sfeer: Kinderen met een verstandelijke beperking, normale kinderen (bestaan die eigenlijk?) en hoogbegaafde kinderen - Eén en ander laat ik op het juiste moment leiden tot de Stichting Copernicus (wordt vervolgd.)

(April 2016:)

Twee nieuwe musicals geschreven t.b.v. mijn Dansende Tijger-imperium: VOGELVLUCHT (gr. 4 en 5) en THUIS BIJ DE SNEEUWBARBAREN (gr. 5, 6 en 7) Het CREATIEF CENTRUM COPERNICUS begint (qua idee en businessplan) vorm te krijgen. Een zestal D.T.-projecten dit schooljaar met Montessori-, Leonardo- en reguliere kinderen. Mijn twaalf cello-leerlingen worden ouder en steeds beter onder meer omdat ze lekker studeren! Speelde heftig cello bij de documentaire 'Becoming Zlatan' Optredens met El Wort gaat door en wellicht dat de Pilgrims met en van Reniet Vriesde weer gaan toeren met mij in een paar nummers. En ik ben weer 101% gezond...

En het was fijn om mezelf tekeer te horen gaan op 'Madonna' tijdens de première in Tuschinsky 1. van 'How to meet a mermaid', van Coco Schreiber tijdens het IDFA.

Januari 2017: Mijn hart is door de cardioloog van het OLVG weer voor honderd procent hersteld bevonden. De arts van het AMC-Lyme center heeft geconstateerd dat ik de betreffende ziekte niet (meer) heb en 'door mijn hersenen' gebeuren gezonde, creatieve en rationele dingen: dus geen Pilgrims, maar heel veel musical-projecten - in allerlei vormen, XL leuke projecten met met kinderen, veelal via de Rode Loper op school (Kunst-educatie in Amsterdam- Oost): o.a. leid ik de talentenband op de van Koetsveld school (kinderen met een verstandelijke beperking.) Lesgeven doe ik louter aan mijn onvolprezen cello-leerlingen in Uithoorn en Huizen. Ik werk aan een nieuwe musical 'De Boot in...' en de kinder-opera 'De dromen van Balder & Rune' gaat (eindelijk...) enige vorm en inhoud krijgen. Het Creatief Centrum Copernicus... geen woorden maar daden. 'Gezondheid' is een centraal thema geworden op mijn 59 ste. Ik repeteer 'Vogelvlucht' op de muziekschool van Bloemendaal, na zeven musicals te hebben ingestudeerd op basisschool de Zuidwester (waar ik van 1967 tot 1970 leerling was) heb ik die mooie periode afgesloten. En ik geloof dat ik een bijzonder kind geleerd heb hoe ze haar nachtmerries kan stoppen. Misschien vind ik dát nog wel het belangrijkste om te zeggen.

(Oktober 2018:)

What's new...? Sinds juli 2017 woon ik samen met mijn formidabele vriendin Helma Marlet. We wonen in Pakhuis Oostenburg, beneden op de hoek met aan twee kanten water. En ik dacht nog wel dat ik mijn hele leven alleen zou blijven.

Wat ik doe: musical-projecten met hoog begaafde kinderen, muziek schrijven voor de kindertheater-voorstelling 'Meneer Boom', van Willem Jaegers (waarmee hij nu vier weken door NL, België en Frankrijk reist) - ik regisseerde deze productie ook. Ik schrijf etudes en speelstukken voor mijn zeer getalenteerde en minder getalenteerde cello-leerlingen, ik treed met enige regelmaat op met Gerard Wortel - op de meest exotische en excentrieke plekken, ik componeer en speel cellomuziek bij poppentheaterstukken, o.a.voor de opkomende ster Janna Handgraaf.

Ik heb cello-concerten gegeven (solo) in Toronto/Canada. Zeer leuk en succesvol, fysiek héél zwaar. Gert is vervangen door Saskia en met haar ben ik aan het oefenen: zang, gitaar en piano. Ik teken en schilder dat het een lieve lust is en bereid een tentoonstelling met mijn werk voor.

Helma en ik gaan volgend jaar wéér naar Canada. Mea Culpa: we zullen bomen planten om dit enigszins te compenseren.